Bir ‘Yol’ Üzre

Hayat rahmine düşmüş bir ömür,
Gün doğumunda dokunmuş kızıl şafağa
Sarhoşluğuna bilenmiş bir yürek
Dokunmuş oğlanların ve kızların,
Tek tek  saç tellerine
Hangi topraklarda yankılanmış bağırışlarımız
Yalnız ve habersiz
Varmışız birbirimize
İnsan insana,
Yıldız yıldıza düşmüş
Toprak bize, semâ yıldızlara rastgelmiş.

Sürüklenen bedenimizi incitmiş çakıllar ve dikenler,
her adım bir iz bırakmış.
Adım başı bir tümsek koyulmuş.
Hayat, bir yol üzre bahşedilmiş bize
Kimi giderken sona kimi dönmüş başladığı yere
Kiminin yolu ise bir çember çizmiş,
İlerisi gerisi olmayan
Hayat bir yel üzre bahşedilmiş bize
bu yolun sonu gelecek elbet
Bastığımız son adım,
Yolun da sonu olacak.
Ne ben bileceğim bunu
Ne sen
Ne yıldızlar
Ne de yol bilecek sonunu..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.