Satranç

‘Yeryüzünde hiçbir şey insan ruhuna hiçlik kadar baskı yapamaz.’

Stefan Zweig

“Suskunluğun siyah okyanusundaki cam fanuslu bir dalgıç gibi yaşıyordu insan, kendisini dış dünyaya bağlayan halatın kopmuş olduğunu ve o sessiz derinlikten hiçbir zaman yukarı çekilmeyeceğini ayrımsayan bir dalgıç gibi hatta. Duracak, görecek, hiçbir şey yoktu, her yerde ve sürekli ve sürekli hiçlikle çevriliydi insan, boyuttan ve zamandan tümüyle yoksun boşlukla…”

 Satranç – Stefan Zweig

‘Satranç’ kitabı Stefan Zweig’in yazdığı belki de en iyi kitaptır. Bir kitap bu kadar az yazı ve küçük bir öyküyle bu kadar çok şeyi nasıl anlatabiliyor diye düşünüyor insan. Bir kelime pek çok farklı insanda pek çok farklı anlama gelebiliyorken özellikle bir kitabın insan da bıraktığı etkiler çok farklı ve renkli olabilir. ‘Satranç’ kitabı bu konuda bize güzel bir örnektir. Her okuyan farklı dünyalarda farklı portreler çizer bu kitabı okurken.

Satranç

‘Satranç’ kitabının ben de uyandırdığı anlam:
Birbirine zıt gibi gözükse de kısıtlamalar özgürlüğün anahtarıdır. Buna örnek verirsek, sosyal medyayı kullanmayan bir kimse kendisi kullanım olarak farklı soysal platformlarda kısıtlamasına karşın, kendini kullanan insanlar dan daha özgür hisseder. Kompleks ve gereksiz yapılardan kendini kurtarıp aslında kendini bir bakıma özgür bırakmıştır. Buna kent yerine doğada yaşamayı tercih etmiş birini de örnek verebiliriz.
Muhtemelen kitabı hemen elime alıp okuduğumu düşüneceksiniz. Kesinlikle hayır! Önce bir kitabım olmasının sevincini yaşamak istiyordum.

Satranç – Stefan Zweig

Dilerim siz sevgili okurlar bu sitedeki yazıları okumadan önce bir sitemiz olduğu için sevinirsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.